Eén vraag
Hoe heet het als je geen compliment kunt aannemen?
Iemand zei iets aardigs en je lachte. En daarna zei je dat het meeviel, of dat het geluk was, of je maakte er meteen een grap over. Het ging zo snel dat je het pas achteraf hoorde.
Je zoekt hier hoe dat heet. Het heeft een naam en die staat onderaan. Eerst wat er gebeurt, want een naam op iets wat je niet ziet draaien, verandert niets aan wat er draait.
Er is één ding dat vooraf gezegd moet worden: dit gaat niet over of je aardig genoeg reageert.
Gebeurt dit vaker dan bij jou alleen
Ja, en in dit taalgebied ligt er iets bovenop wat elders ontbreekt. Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. Dat is geen los gezegde maar een instructie, en veel lezers hier hebben hem vroeg gekregen.
Hoe vaak het bij anderen gebeurt staat hier niet, want dit archief heeft dat niet gemeten. Wat er wel staat is dat de reflex die je nu hebt ooit als goed gedrag is aangeleerd, en dat is precies waarom hij zo lastig te zien is.
[HERKENNING]
Iemand prees iets van je en je noemde binnen twee tellen wat er nog aan mankeerde.
Je hebt een compliment doorgegeven aan iemand anders die er ook bij was.
Iemand zei dat je nooit iets kunt aannemen, en je zei dat dat wel meeviel.
Wat er gebeurt in de twee tellen ervoor
Het startsein is het compliment zelf, en dan specifiek het moment waarop het binnen zou komen. Niet het horen. Het landen. Daar zit iets dat het tegenhoudt, en dat iets is in het lichaam te vinden.
Bij deze vorm zit het vaak in de borst of hoog in de buik, en het voelt niet als afweer. Het voelt als ongemak dat weg moet. De handeling die volgt is de kortste route naar minder ongemak, en dat is wegwuiven.
[WERKING]
Eerst het compliment, dan het ongemak, dan de zin die het kleiner maakt.
Tussen het signaal en de zin zitten 3 tot 7 seconden, hier meestal minder.
Het ongemak zakt zodra de zin er is. Dat zakken houdt de reflex overeind.
Dat laatste is de reden dat een voornemen niet werkt. De vorm beloont zichzelf binnen twee seconden, en een voornemen komt daar veel te laat.
Waarom een deugd en een reflex twee dingen zijn
Er is een houding waarin je jezelf niet groter maakt dan je bent, en die is de moeite waard. Ze kiest. Er zit een moment in waarop je ook iets anders had kunnen zeggen, en je weet achteraf welk moment dat was.
Wat op deze pagina staat kiest niet. Er is achteraf geen moment aan te wijzen, de zin was er voordat je hem hoorde, en hij komt ook wanneer je het compliment eigenlijk wilde hebben. Dat is het verschil, en het is te tellen.
Er zit ook een kostenpost aan die zelden benoemd wordt. Wie iets goeds zegt en het teruggeduwd krijgt, zegt het de volgende keer minder snel. De vorm haalt daarmee precies weg wat je van anderen zou willen horen.
[VELDOBSERVATIE]
Denk aan het laatste compliment dat je kreeg.
Zoek niet wat je zei. Zoek wat er in de twee tellen ervoor gebeurde.
Zat het in je borst, in je buik of in je gezicht?
Wat er in die seconden te doen valt
Er wordt niets aangenomen wat je niet gelooft. Er wordt alleen niets bijgezet. De zin gaat hardop, want de stroomkring loopt onder de taal door en een gedachte komt er niet bij.
[ONDERBREKINGSZIN]
Daar is het ongemak. Er hoeft nu niets rechtgezet te worden.
Ik zeg dank je wel en verder niets.
En dan de ruil, die twee woorden lang is en veel te kort voelt: dank je wel, en dan stilte. Geen uitleg, geen correctie, geen compliment terug. De stilte erna is het hele werk en hij duurt ongeveer drie seconden.
[HERSCHRIJFKADER]
De oude handeling is de zin die het compliment kleiner maakt.
De nieuwe handeling is twee woorden en dan niets.
De eenheid is één compliment. Niet één maand anders reageren.
Waar deze vraag naartoe gaat
In dit archief heet dit Het Wegwuifpatroon. Het is een van de negen dossiers, en het dossier zelf gaat verder dan deze pagina: waar de reflex vandaan komt, wat er gebeurt bij de mensen die het blijven proberen, en wat er in de eerste zeven dagen te tellen valt.
De naam is een handvat. Wat je ermee doet, blijft van jou.
[VELDOPDRACHT]
Zeven dagen. Zet een streepje per compliment dat je kreeg.
Zet in een tweede kolom of er iets overheen kwam, en zo ja wat.
Kijk op dag zeven hoe vaak de tweede kolom leeg is gebleven.
Vragen die bij deze vraag horen
Is dit niet gewoon niet naast je schoenen lopen?
Die houding kiest en dit kiest niet. Bij een houding is er achteraf een moment aan te wijzen waarop je ook iets anders had kunnen zeggen. Hier is dat moment er niet, en de zin komt ook als je het compliment wel wilde hebben.
Waarom voelt dank je wel zo ongemakkelijk?
Omdat het niets doet aan het ongemak dat er al is. Elke andere zin haalt dat ongemak weg en die twee woorden niet, en dat is precies waarom ze werken. Je laat iets staan in plaats van het op te ruimen.
Ik doe het met grapjes. Telt dat ook?
Ja, en het is een van de gewone vormen ervan. Een grap maakt het compliment kleiner zonder dat iemand het merkt, en dat is dezelfde volgorde met een vriendelijker uitgang. De timing is hetzelfde.
Heeft dat gezegde hier echt mee te maken?
Het maakt het lastiger te zien, want het geeft de reflex een goede naam. Wat er in twee tellen in je lichaam gebeurt is er ook zonder gezegde. Wat het gezegde toevoegt, is een reden om er niet naar te kijken.
Wat als ik het compliment echt niet verdiende?
Dan is dat een oordeel over het werk en dit gaat over een reflex met een tijdstip. Het valt te scheiden: zeg de twee woorden, en zeg later, in een andere zin, wat je van het werk vindt. Dan is het een mening in plaats van een reflex.
Waar zit dat signaal precies?
Bij deze vorm meestal in de borst of hoog in de buik, en het voelt niet als afweer maar als ongemak dat weg moet. Het is te leren door achteraf te zoeken waar het zat in plaats van wat je zei.
Waarom werkt een voornemen niet?
Omdat de vorm zichzelf binnen twee seconden beloont en een voornemen daar veel te laat komt. Wat er wel bij komt is één zin die je hardop zegt, want die zit binnen dezelfde seconden als de reflex.
Moet ik weten waar dit vandaan komt?
Nee. Van de vier deuren in deze methode is dat de enige die optioneel is. De reflex breekt ook zonder die kamer, en veel mensen vinden hem pas later of nooit.
Kost dit anderen iets?
Ja, en dat is de kant die zelden genoemd wordt. Wie iets goeds zegt en het teruggeduwd krijgt, zegt het de volgende keer minder snel. De vorm haalt weg wat je van anderen zou willen horen.
Waarom staat er geen aantal op deze pagina?
Omdat dit archief dat niet heeft gemeten en het niet gaat verzinnen. Een getal zou hier geruststellen zonder ergens vandaan te komen, en de rest van de pagina zou minder waard worden door het gezelschap.
Verandert dit hoe ik overkom?
Dat is niet wat er hier gedaan wordt. Er wordt één handeling geruild op één plek in een volgorde van een paar seconden. Wat anderen daarvan merken is een gevolg en geen doel, en het is niet te sturen vanaf deze pagina.
Het archief
Wat er in het Nederlands is en wat nog niet, staat achter de deur.
Wat er in het Nederlands is