Eén woord
Wat kan ik zelf doen op de wachtlijst?
Je staat op een lijst en wacht. Er is een gesprek geweest, er komt een gesprek, en daartussen zit een periode waarin je zelf iets moet.
Eerst dit, en dan pas de rest van de pagina. Als het nu niet gaat, dan gaan deze nummers voor het wachten.
Als er nu direct gevaar is, bel dan 112. Je hoeft niet eerst te beslissen of het erg genoeg is.
Als het thuis niet veilig is, dan is Veilig Thuis er dag en nacht op 0800-2000. Chatten kan op veiligthuis.nl.
Bij geweld, misbruik of kindermishandeling in Vlaanderen bel je 1712. Chatten kan op 1712.be.
In Nederland bereik je 113 Zelfmoordpreventie op 113 of op 0800-0113, dag en nacht. Chatten kan op 113.nl.
In België bereik je de Zelfmoordlijn op 1813, dag en nacht. Chatten kan op zelfmoord1813.be.
Wil je gewoon je verhaal kwijt, dan luistert De Luisterlijn dag en nacht op 088 0767 000.
In België luistert Tele-Onthaal dag en nacht op 106. Chatten kan op tele-onthaal.be.
Deze pagina vervangt niets en raadt je niets af. Ze gaat over één gat in de lijst met dingen die je in de tussentijd wordt aangeraden.
Wat die lijst goed doet
De tips die je overal tegenkomt zijn niet slecht bedoeld en ze zijn niet nutteloos. Slaap, beweging, mensen om je heen, een oefening voor de ademhaling, een boek met opdrachten erin. Dat helpt echt bij hoe je je door een week heen slaat.
En de lijst doet iets wat weinig lijsten doen: hij neemt je serieus in de periode waarin niemand anders je iets te bieden heeft. Dat is meer waard dan het klinkt.
Waar die lijst ophoudt
Alles op die lijst gaat over hoe je je voelt en niets erop gaat over wat je doet. Er staat niets op met een begintijd, en er staat niets op wat je op één moment van de dag kunt aanwijzen.
Dat is geen kritiek op wie de lijst maakte. Het is de vorm ervan: een lijst met tips is er om een periode door te komen en niet om iets vast te leggen. Maar het betekent dat je aan het einde van de wachttijd wel uitgerust kunt zijn en niets hebt om mee te nemen.
[HERKENNING]
Je hebt de tips gelezen en gedacht: dit weet ik al.
Je hebt een app geprobeerd en die na vier dagen niet meer geopend.
Je zou niet kunnen zeggen wat er in deze weken precies gebeurd is.
Wat er wel te tellen valt
Er is één ding dat je in deze weken kunt doen dat op geen enkele lijst staat: je kunt vastleggen wat er gebeurt. Niet hoe je je voelt, want dat verandert per dag. Wat je doet, en op welk moment.
Dat werkt zo. Kies één handeling die je van jezelf te vaak ziet doen. Noteer zeven dagen lang elke keer dat hij gebeurt, met het tijdstip erbij, en noteer erachter wat er in het uur ervoor was.
[VELDOPDRACHT]
Zeven dagen, één handeling, met het tijdstip erbij.
In een tweede kolom: wat er in het uur ervoor gebeurde.
Op dag zeven kijk je of er iets twee keer in die tweede kolom staat.
Wat je overhoudt is geen oplossing. Het is een blad papier met tijdstippen erop, en het is het enige wat je aan het einde van deze weken mee kunt nemen naar het gesprek dat komt.
Waar dit naartoe leidt
Dit archief stuurt je hier nergens naartoe, en dat is een besluit en geen vergetelheid. Je hebt verteld dat je wacht, en verder niets. Uit wachten valt niet af te leiden wat er bij jou draait.
Wat er wel is: een plank met negen beschrijvingen, elk met hun eigen beginmoment, waar je zelf langs kunt lopen. Herken je er een, dan staat daar meer. Herken je er geen, dan is het blad met tijdstippen op zichzelf al iets.
En blijf op de lijst staan. Wat hier beschreven wordt is een manier om deze weken vast te leggen, en geen reden om het gesprek af te zeggen.
Vragen die bij deze vraag horen
Is dit een vervanging voor het gesprek dat komt?
Nee, en dat is geen bescheidenheid. Dit is een manier om zeven dagen vast te leggen. Wat er in een gesprek gebeurt is iets anders, en de aantekening die je maakt is er eerder bruikbaar dan hinderlijk.
Moet ik op de lijst blijven staan?
Ja, en deze pagina zegt dat expliciet omdat het anders verkeerd te lezen is. Er wordt hier niets aangeboden dat een plek in een wachtrij vervangt.
Wat noteer ik als ik niet weet welke handeling ik moet kiezen?
Kies de handeling die je het vaakst van jezelf terugziet, ook als die klein is. Een bericht niet beantwoorden telt. Een woord vooraan zetten telt. Het gaat om iets wat vaak genoeg gebeurt om zeven dagen te vullen.
Waarom niet noteren hoe ik me voel?
Omdat dat per dag verschilt en er geen tijdstip aan zit. Een handeling heeft een moment, en een moment is het enige waar iets tussen past. Een stemming is achteraf niet terug te vinden en een tijdstip wel.
Wat als er in die zeven dagen niets gebeurt?
Dan is dat de uitkomst en hij is bruikbaar. Een week zonder is informatie over welke week het was, en de volgende week kun je opnieuw tellen. Er is geen goede uitslag om te halen.
Helpt dit tegen het wachten zelf?
Nee. Het wachten wordt niet korter en niet lichter door iets op te schrijven. Wat het doet is de weken iets opleveren in plaats van ze te laten verstrijken, en dat is een kleinere claim dan die de meeste tips maken.
Kan ik dit met iemand samen doen?
Ja, en het scheelt vaak. Iemand die vraagt of je vandaag iets genoteerd hebt doet meer dan een herinnering op je telefoon. Wat je noteert hoeft die persoon niet te lezen.
Is het erg als ik dagen oversla?
Nee. Een lijst met vier dagen erop is nog steeds een lijst met vier tijdstippen, en dat is meer dan nul. De vorm is opzettelijk klein zodat een slechte dag hem niet omgooit.
Waarom staat hier geen enkele naam van een dossier?
Omdat je verteld hebt dat je wacht en verder niets, en daaruit valt niet af te leiden wat er bij jou draait. Jou naar één van de negen sturen zou een gok zijn, en dat is niet wat dit archief doet.
Waar begin ik als ik wel wil kijken welke het is?
Op de plank staan negen beschrijvingen naast elkaar, elk met hun eigen beginmoment. Je loopt er zelf langs. Wat je in je zeven dagen hebt genoteerd, maakt dat langslopen aanzienlijk korter.
Wat neem ik mee naar het gesprek?
Het blad met tijdstippen. Niet je conclusies erover, want die zijn het minst betrouwbare deel. Wat je opschreef op het moment dat het gebeurde is het stuk dat niemand achteraf kan reconstrueren.
Het archief
Wat er in het Nederlands is en wat nog niet, staat achter de deur.
Wat er in het Nederlands is