Eén periode
Waarom heb je een korter lontje sinds er een kind is?
Er kwam een kind en jij veranderde. Niet in de richting die je had verwacht, en niet op de momenten waarop het logisch zou zijn geweest.
Deze pagina gaat niet over het ouderschap. Ze gaat over twee dingen die in dit jaar harder zijn gaan draaien en die er al waren.
Wat deze periode niet is
Een kind krijgen is geen dossier en het slaaptekort is geen volgorde. Wie maanden niet doorslaapt reageert anders, en dat is fysiologie en geen patroon. Daar valt niets aan te onderbreken en dit archief probeert het niet.
Het meeste van wat je in dit jaar aan jezelf niet herkent, hoort daarbij. Dat wordt hier niet kleiner gemaakt en het wordt ook niet tot iets anders omgebouwd.
Wat er wel bij staat is smaller. Slaaptekort verklaart dat je korter aangebonden bent. Het verklaart niet waarom het altijd op hetzelfde moment van de dag gebeurt, en dat verschil is deze pagina.
Welke dossiers hier harder gaan draaien
Het eerste is Het Korte Lontje. In dit jaar is elke aanleiding klein, dus lijkt elke reactie te groot, en dat maakt de vorm onzichtbaar: hij gaat op in het jaar. Wat hem verraadt is niet de grootte maar de tijd, want hij komt bij de meeste mensen op een vast punt in de dag.
Het tweede is De Perfectionismeval, en dat verrast mensen. Een dag met een baby erin heeft geen blokken meer waarin iets af kan, en een maat die aan het begin staat blokkeert dan alles: de was, het telefoontje, het ding waar je al drie weken tegenaan kijkt. Niet omdat er geen tijd is, maar omdat er geen tijd is die goed genoeg is.
[HERKENNING]
Je bent uitgevallen over iets wat er niet toe deed en je schrok ervan.
Je hebt drie weken niet gebeld terwijl het vijf minuten kost.
Je hebt gedacht dat het door de slaap komt, en het gebeurde ook op de goede dagen.
Waar je op kunt letten
Op het tijdstip. Slaaptekort is de hele dag aanwezig en werkt overal even hard; een volgorde niet. Als het bijna altijd tussen vijf en zeven gebeurt, of altijd na het derde keer roepen, dan zit er iets onder dat een begintijd heeft.
Dat is te controleren en het kost een week. Het is ook de enige manier om de twee uit elkaar te halen, want in dit jaar verklaart de vermoeidheid alles even goed en daardoor verklaart ze niets.
[VELDOBSERVATIE]
Neem de laatste drie keer dat je uitviel.
Schrijf alleen het tijdstip op, niet de aanleiding.
Kijk of er twee van de drie binnen hetzelfde uur vallen.
Wat er in dit jaar te doen valt
Iets heel kleins, en het moet klein zijn omdat er niets anders past. Bij het eerste dossier is dat twee minuten uit de kamer op het moment dat de warmte opkomt. Niet om te kalmeren; om de seconden voorbij te laten gaan op een plek waar niemand staat.
Bij het tweede is het tien minuten aan iets waarvan je vooraf afspreekt dat het slecht mag zijn. Dat is de hele handeling. Een dag met een kind erin heeft geen uur, en tien minuten heeft hij wel.
[VELDOPDRACHT]
Zeven dagen. Noteer per keer alleen het tijdstip.
Zet er niets bij over hoe de dag was.
Kijk op dag zeven of er een uur is dat er drie keer staat.
Vragen die bij deze vraag horen
Komt het niet gewoon door het slaaptekort?
Voor een groot deel wel, en dat wordt hier niet kleiner gemaakt. Wat slaaptekort niet verklaart is waarom het bijna altijd op hetzelfde moment van de dag gebeurt, en dat is het enige waar deze pagina over gaat.
Hoe scheid ik de twee?
Met een tijdstip. Vermoeidheid werkt de hele dag even hard; een volgorde heeft een begintijd. Drie keer noteren is genoeg om te zien welke van de twee het is.
Waarom stel ik ineens alles uit?
Omdat de dag geen blokken meer heeft waarin iets af kan, en een maat die aan het begin staat blokkeert dan alles. Het is niet dat er geen tijd is. Het is dat er geen tijd is die goed genoeg voelt.
Ik schrik van mezelf. Betekent dat iets?
Het betekent dat je het ziet, en gezien telt. De schaamte erna staat buiten de volgorde en verandert er niets aan; wat er wel iets aan verandert is de handeling in de seconden ervoor.
Is dit hetzelfde als een postnatale depressie?
Daar doet dit archief geen enkele uitspraak over en het kan dat ook niet. Wat hier staat is een volgorde met een begintijd. Voor de vraag die je stelt is er een andere beroepsgroep dan deze.
Geldt dit ook voor de andere ouder?
Ja, en deze pagina is voor allebei geschreven. Het Nederlandse materiaal over dit jaar richt zich bijna helemaal op moeders; niets op deze pagina doet dat, en dat is een keuze.
Wat als het gebeurt tegen mijn partner en niet tegen het kind?
Dan is de kamer een andere en de volgorde dezelfde. Wat telt is het tijdstip en niet wie erbij staat, en de tweede kolom van je week wijst het nog steeds aan.
Twee minuten uit de kamer met een baby erin. Kan dat?
Als het veilig kan, ja, en anders is de handeling een andere: twee minuten waarin je niets zegt. De vorm is dat de seconden voorbijgaan zonder dat er iets naar buiten gaat.
Moet ik dit nu oppakken?
Nee. Tellen kost niets en verder hoeft er in dit jaar niets. De dossiers lopen niet weg en deze pagina blijft staan.
Wordt het beter als het kind ouder is?
Dit archief weet dat niet en gaat het niet zeggen. Wat er wel over te zeggen valt: als de vorm een vast tijdstip heeft, is hij er nog steeds wanneer de slaap terugkomt, want het tijdstip hoort niet bij de slaap.
Waarom mag het werk slecht zijn?
Omdat er dan niets is om naast de maat te leggen. Zolang het goed moet zijn, roept beginnen de maat meteen weer op, en in een dag met een kind erin haalt die maat het altijd.
Het archief
Wat er in het Nederlands is en wat nog niet, staat achter de deur.
Wat er in het Nederlands is